Bana baktığınızda ne görüyorsunuz?

Sorumsuz olduğumu mu?
Çok kolay… Sorumluluklarını hiç yerine getirmeyen bir insanım değil mi? Ama üzerimde ne kadar sorumluluk olduğuna bakmak hiç aklınıza gelmez… Sorumluluk bilincinde olduğunu düşündüğünüz insanların üzerinde ne kadar yük olduğuna bakın bir de… Gerçi köpekler renk körüdür; gözlerinin önündeki gökkuşağının renklerini bile göremezler…

Sevimli olduğumu mu?
Evet, sürekli gülümserim… Dinlemeyi, dinlerken gülümseyip olumlu tepkiler vermeyi; anlatmayı, anlatırken kahkaha atmayı da severim… Şirin konulardan bahsetmekten de çok hoşlanırım. Peki, nasıl bu kadar gülebiliyorum hiç düşündünüz mü? Bir insan neden bu kadar güler… Deli gibi gülerken, “oha” demenize sebep olurken hiç gözbebeklerime bakmayı denediniz mi?

Ciddiyetsiz olduğumu mu?
Gereksiz gülüyorum değil mi çoğu zaman? Yersiz laflar ediyorum bir sürü… Konumuma hiç yakışmıyor; hatta yaşıma, okuluma, içinde bulunduğum gruba, belki bazen soy ismime… En güzeli yapay olma değil mi; dünyaya bir kez daha gelme şansımız yokken… İnsanların “kendi” olmasına, içindekileri saklamamasına izin vermemeye çalışmak; karakterlere müdahale etmeye çalışmanın mantığını kim açıklayabilir bana?

Şımarık olduğumu mu?
İnsanın şımarmayı en çok sevdiği insanlara çekinmeden şımarabilmesi kadar güzel bir şey olabilir mi? Böyle bir rahatlığı garipsemenin bir mantığı olabilir mi? Belki şımarmasam dışavurumlarım çok daha şiddetli yansıyacak etrafıma, hiç bunu düşündünüz mü?

Basit olduğumu mu?
Maskelerin arkasını görmeyi denemeye ne zaman başlayacak insan? Kimin hayatı basit? Kimin içinde fırtınalar kopmuyor, kimin aklındaki düşünceler arapsaçı gibi olmadı -en azından- zaman zaman? Kimin kalbi bazen deli gibi çarparken bazen attığını bile hissedemiyor... Kim bazen aynaya baktığında kendine hayran olurken bazen kendini dünyanın en gereksiz, en değersiz, en aptal varlığı gibi hissetmiyor?
Peki, söyler misiniz, bu özelliklere sahip olan bir varlık nasıl basit olabiliyor?

kumanda kimde?

Kimileri hayat kumandasının tek sahibidir. Kimileri ise çevresindekileri öyle bir dahil eder ki hayatına, kimse bir kumandaya sahip olamaz.. Bi insanın istediği hayatı istediği şekilde yaşaması için; saygı görmesi için, ille sert mizaçlı mı olması gerekir? Normalde sert mizaçlı olmayan insanlar ciddi ya da en azından bir seferlik sert olmaları gerektiğinde dengeli olamıyolar sanırım.. bugün bu yüzden birini kırdım, hem de hayatımın en içindeki birini.. belki haklıydım; ama dengesizdim.. 

İnsan içinde bulunan ya da şimdiye kadar yaşadığı güçsüzlükleri dışarıya fazla belli etmemeli; en yakınındakilere bile. Bi gün gelir; bu kez güçlüsündür, bu kez ne korkun vardır ne de tedirginliğin; eminsindir; kararlı.. ama derler ya "cehennemin yolu iyi niyet taşlarından örülür".. senin geçmiş güçsüzlüklerini bilenler sana yardım etmeye çalışır ama farkında değillerdir ki senin elinden senin hayatının kumandasını alıp sonucunu bilmedikleri birsürü düğmeye basacaklar.. sana bu kez güçlü olmanın hazzını yaşatmayacaklar farkında olmadan.. senin gözünün önünde birbirine girecek herşey ama sen kılını bile kıpırdayamayacaksın.. çünkü kumandanın tüm parçaları, tüm tuşları dağılmış olacak.. suçlu kim? sensin.. zamanında kumandanı yeteri kadar sahiplenemedin çünkü; zamanı geldiğinde onu herkesten iti kullanabilecek güçte olduğunu gösteremedin..

neresi? duyamadım?!

adı: esra
soyadı: y******
doğum tarihi: 30.09.1988

doğum yeri: bartın
ilk ağladığı yer: bartın
ilk gülümsediği yer: bartın
ilk kelimesini söylediği yer: bartın
ilk cümle: bartın
yere ilk bastığı, ilk adımını attığı yer: bartın
ilk kahkaha: bartın
kaşığı ilk tuttuğu yer: bartın
kalemi ilk tutuş, ilk çizgi, ilk karalama: bartın
ilk harf, ilk yazı yazış: bartın
ilk okuma: bartın
.
.
.
.
.
.

gidiyo bu böyle; anladınız siz ..
:(

DramMmMmMmmmm....!!!!

"Bir insanın dram filmlerini seviyor olması demek, kendisinin de dram yaşadığına inanması anlamına gelir mi??"
Bugünki konumuz bu :P :D

Şaka bir yana, bu soruyu düşününce birşey farkettim! HER İNSANIN hayatından bir dram filmi çıkarırsınız isteseniz.. Herkesin hayatında trajedi vardır mutlaka! O zaman neymiş; dram yaşadığımıza inanmamız gerekmiyomuş; zaten herkes dram yaşıyomuş! Buna şöyle bir açıklama getirebiliriz. Dram filmlerini seviyor olmak, izlediğiniz filmin içinde hayattan birşeyler bulmayı sevdiğiniz anlamına gelebilir.. ama bu çok sade bir açıklama oldu. Dramlar öyle çabuk çabuk ilerleyen actionlı filmler değildir. Bu tarz filmlerin duyguları bu kadar yoğun işleyip, hikayeyi ağırdan alması beni rahatsız etmez. Demek ki ben bir dramsever olarak (:S o neyse :D)(:P) gerçek hayatta duygulara, duyguların ifade edilişine ve bu ifade edilişin anlamlandırılışına çok önem veriyorum.

-----sonn-----