11 Haziran 2010 Cuma

keyfi yok sen olmadan :)

hayat garip..
hayat güzel..
hayat anlamsız..
hayat zor..
hayat acımasız..
hayat eğlenceli..
hayat boş..


hiçbişey için delice heyecan duyamıyorum. en derinden hissedebildiğim şey "boşluk" artık.. "an"ları uçlarda yaşıyorum ama duyguları değil. garip. hayat garip.

sabah balkondan parkta oynayan küçük bir çocuk gördüm. hayat güzel. :)

günlerim nasıl akıp gidiyor olursa olsun daimi mutluluk ya da huzur ya da ne boksa, öyle bir şeye asla ulaşamayacağımı biliyorum. hayat anlamsız. belki bir gün o parkta oynayan çocuğun anını paylaşmayı başarabilirsem anlam kazanabilir.

sanırım eskisi kadar iyi bir insan değilim artık. önceden başkalarının ne hissettiğini daha fazla önemserdim. şimdi...bir haftadır bariz şekilde karşımdaki üzülmemesini sağlayacak hiç bir şey yapmıyorum. sanırım harekete geçecek güç bulamıyorum kendimde. laf anlat, soruları cevapla, açıklama yap, üzülme de... öööööfff... manyak mısın arkadaşım, benden başka saracak adam mı bulamadın? neyse Allah sana kolaylık versin..hayat zor ve acımasız.

geçen gün parkta sinanla oturduğumuz yerin kuytu olduğunu düşünmüştüm. meğer bazı evlerden bakıldığında gayet ortada biyermiş. hayat eğlenceli. :D

"boş" bakmak çok garip bir his.. tam olarak o anda kendi bakışlarını hissedebiliyor insan..hayat boş.

1 yorum:

Adsız dedi ki...

özlem ne kadar da acayip bir duygu... soluğunu kesip kalbinin durmasını istiyorsun... Hayat o kadar garip ki, olmam dediğin yerde duruyorsun bir gün...

Arabesk (?)

Şöyle demişim 25 Eylül 2017’de: “Önce kendine tutun, sonra kendinle bir tuttuğun insanlara, sonra hayatın ta kendisine tutun..” Ne güzel dem...