lağn?

Noluyo olm anlamadım ki..

çatırt diye aşık olunmaz, bu aşk değil. zaten aşık olmayacağını bildiğin bi dönemde hele aşık olmayacağını bildiğin birine hiç aşık olamazsın. yok, bu aşk değil.

hoşlanma dediğin şeyin zaten artık iyicene boku çıktı. önüne gelenden hoşlanma potansiyeli var insanoğlunun amk. hoşlansan böyle mal mal düşünmezsin.

bu öyle saçmasapan bişey. zaten bok gibi başlamış. ikinci günde olmicak demişsin. olmicağına inanıp başarılı da olucakmışsın. e sonra duramamışsın bidaha bi yoklamışsın. bu sefer demişsin ki, valla olmicak. ona da bunu anlatma çabaların olmuş. sonra yine bi mola. sonra yine duramamış birileri. bu sefer güzel olmuş. oha demişsin olur mu ki lan? ama öyle gaza gelmemek lazım, artık olgunsun oğlum zamana bırak demişsin. bunu da başarıyomuşsun ki, o ne güzel bi adım atmış. sonra? sonra noolduğunu anlamadan bişey olmuş. belki de taaaa ilk seferde olmaz deme sebebini görmüşsün. bi de tavrını belli etmişsin bu yüzden.

e şimdi senin derdin ne gülüm? niye pişman oluyosun? o kurduğun saçmasapan cümleyi niye kurdun o zaman? niye mal gibi içtin o kadehi de, şimdi o bakıştan tam olarak ne anlamalıydım diye hatırlamaya çalışıyosun? neye pişmansın? hangisine? tamam. kurduğum o cümleye pişmanım. ve o nalet olasıca cümle ilk kez ilk adımı benim atmam gerekliliğini doğuruyo. ya mal mıyım ben neyim?

yarın olsun.

bak bir varmış bir yokmuş

allahtan kendi sorumun cevabını biliyorum: you are not listening. hatta nobody is listening di mi? ne güzel.

fazla duygusal olduğum zamanları biliyorum. herşeyi fazla fazla hissettiğim için üzüldüğüm zamanları. 

sonra hissiszleştiğim bir dönemi çok iyi hatırlıyorum. hiçbişeyi sevemeyip, hiçbişeye hiçkimseye üzülemediğim için sonunda sadece bu yüzden canımın yandığı zamanları.

sonra hayatımın güzel bi döneminin başlangıcını hatırlıyorum. beni mutlu edecek şeyleri, beni mutlu edecek kadar hissedip, üzüldüklerime üzülmem gereken şekilde üzüldüğüm bi dönem. çok güldüğüm, çok ağladığım, çok eğlendiğim, çok mutlu olduğum ve çok üzüldüğüm bi dönem. normal bir hayat yani. sıradışılık yok. huzuru hatırlıyorum.

sorun şu ki şu an tanımlama yapamıyorum. şimdiye kadar herşeyi hissetmiş ve hepsinden uzaklaşmış gibi hissediyorum kendimi. hepsi o kadar geçmiş gitmiş yıllanmış ki. bir daha hiçbiri hissedilemez onların. benzer bişey gördüğümde kendimle dalga geçiyorum. hayırdır, eski duygularını özledin de tekrar mı öyle yaşamak istiyosun? kaçıyorum. kaçamasamda kendimi o olgudan uzaklaştırıyorum.

Nereye gittiğimi bilmiyorum. tam da nereye gittiğimi "artık" biliyor olmam gereken bir dönemde..