...

içine sadece seni sığdırabildiğim küçücük bir kalbim vardı baba..

hani o "acı" bakışların var ya.. her adım attığımda tökezlememe, her içimi çektiğimde bir daha nefes alamayacakmışım hissine ve her sevindiğimde benliğimde koca bir sensizliğe sebep olan.. hani o anlamsız bakışlarım var ya; seni deli eden, saflığıma bir türlü ikna olamadığın, tek istediğimin, tek ihtiyacım olan şeyin 10-15 sene önceki his olduğunu bir türlü ifade edemediğim.. hani şu gözlerimden akan yaşlar var ya baba...minicikliğimden beri samimiyetine inanmadığın; onların sahte tebessümleri için tonlarcasını ziyan ettiğin gözyaşlarım var ya...
gidiyorum baba...sanırım önceden bilinmeyen bir son şanstı bu, artık gidiyorum... "acı" bakışlarınla tonlarca saf gözyaşı akıttığını görmek yerine, bu göz yaşlarıyla yarattığın sahte tebessümlere bakmaya devam et olur mu..belki onlar da bir gün hıçkırarak ağlamak ister senin omuzunda..belki onlara o zaman da izin verirsin; ben kime ait olduğunu bilmediğim omuzlarda ağlamaya devam ederken..belki yine beni suçlamaya devam edersin, belki hayatın boyunca hiç göremezsin bir daha..hakkını helal et baba..bunu söylemek istemiyorum ama..etmezsin..!