güvEn..

Bu aralar o kadar iyi hissediyorum ki kendimi..! Herşey harika olduğundan, hiç problemim olmadığından filan değil, herşeyin yoluna gireceğine inandığımdan, yoluna sokmak için kendime sonsuz bir güvene sahip olduğumdan.. 2-3 sene önceki bana geri mi dönüyorum ne?? Zaten sahip olduğum özgüvenin üzerine canım rehberlik hocamın eklemeler yapıp sağlamlaştırdığı, ama benim sonra yeterince sahip çıkıp her konuda koruyamadığım sağlam karaktere geri mi dönüyorum?? İçimde tarif edemediğim bir mutluluk, bir rahatlama var! Matematiği yeniden sevdim mesela! :)

Evet, ben hep birilerine güvenme ihtiyacı hissetmişimdir.. şüpHe duymadan güveneyim istemişimdir; annem, babam, arkadaşım, her kimse ondan koşulsuz sevgiyi hissetmek istemişimdir. Zor bişey tabi, herkes sağlayamıyo bunu.. Bu durum da belki başlıca mutsuzluk sebebimi oluşturuyo.. Madem birilerinden "sonsuz" bişeyleri istediğim gibi alamıyorum; o zaman ben de tekrar kendi koşulsuz sonsuz güvenimle hallederim :)) (çok Polyanna gördüm kendimi, iğrendim kendimden :D)