Kendini sevmeden yaşayabilen insan var mı?

Günlüğüme bir göz attım. 15 Ağustos 2002 tarihinden bu yana sahip olduğum günlük.. O kadar çok nefret, tutku, sevgi, aşk, öfke, acı, sevinç içeriyor ki; öyle çok çelişki barındırıyor ki içinde.. Kimi zaman birilerine gıpta etmiş, hatta kıskanmışım; sonra tepeden baktıklarım da olmuş. Ardından da saçmaladığımı itiraf etmişim ama hiç gocunmamışım.. Mantıklıymış çünkü bana göre; en doğrusu öyleymiş o zaman.. Ama her birinde kendim haklıymışım. Bazısında kendime kızmışım, küfretmişim. Ama sonunda yine dünyaya maletmişim hepsini...


Ya dünyaya maletmeseydim? Hatalarımı düzeltmeye çalışmanın yanında kusurlu yanlarımı usulca kabullenmeseydim?

:)

Bu gülücüğü buraya koyamayabilirdim o zaman.. Çünkü belki de dünya üzerinde bunu yüksek sesle belirtemeyen bir sürü insan varken ben söyleyebiliyorum: kendimi seviyorum! ..ve bu yüzden şu an hala hayattayım. Kendi irademle hayatta olmamayı seçmeyi düşündüğüm anlar olmadı mı hiç? Oldu ama, her birinden çeşitli sebeplerden vazgeçtikten sonra; dünyaya kızgınlığı geçtikten sonra anlıyo ki insan; burda kalmak en iyisiymiş! Evet! İnsan neden intihar etmez? Çünkü kendinden vazgeçmek istemiyordur. Herşeyden, herkesten önce kendisini düşünür. İntihar edenler neden etmiştir? Çünkü vazgeçmişlerdir kendilerinden, kendilerini sevmiyorlardır.
Hiç mi kendine kızmaz insan? Elbet kızar ama tavırlarının çoğunu kendi iradesiyle yapmıyor mu? Her yaptığı şeye, her söylediği lafa sinir olsa, her birinden sonra pişman olsa nereye kadar dayanır insanın sinirleri?

Peki insan neden üzülür? Çünkü birileri kendisine haksız davranmıştır, onu incitmiştir.. "o"="kendisi"

Neden ağlar? Çünkü "o" üzülmüştür..

Neden sinirlenir? Çünkü birileri kendi mantığına, kendi doğrularına aykırı davranmıştır. Evet, yine "o"..

Neden çalışır? Daha iyi koşullarda yaşamak için. "kendisini" daha iyi şartlara ulaştırmak için.

Neden ibadet eder? Öldükten sonra mutlu olmak için.. yine "kendi" mutluluğu için..

Bu örnekler elbet çoğaltılabilir. E zaten biliyoruz bunları, sıradan şeyler diyebilirsiniz, evet öyle ama bunun "kendinizi gerçekten sevdiğiniz" anlamına geldiğinin farkında mısınız? Ve eğer böyle hissetmeseniz şu an nefes alıyor olmayacağınızın..?